Showing posts with label मित्र. Show all posts
Showing posts with label मित्र. Show all posts

Wednesday, July 20, 2011

....प्रेम म्हणजे काय???.....


कुणीतरी आवडणं म्हणजे प्रेम की ...
कोणाच्या डोळ्यात हरउन जाणं म्हणजे प्रेम ...

कोणालातरी सारखं पाहत रहावसं वाटणं म्हणजे प्रेम की ...
कोणालातरी विसरता न येणं म्हणजे प्रेम ....

कोणाची तरी प्रत्येक गोष्ट आवडणे म्हणजे प्रेम की ...
आपली आणि कोणाच्या तरी आवडी जुळणे म्हणजे प्रेम ...

कोणी स्वप्नांत येणं म्हणजे प्रेम की ...
कोणाच्या सहवासात ... स्वप्न जगल्यासारखं वाटणं म्हणजे प्रेम ...

कोणावर विश्वास ठेवणे म्हणजे प्रेम की ....
कोणाचातरी विश्वास कधीच न तोडणे म्हणजे प्रेम ....

कुणाला माफ करणे म्हणजे प्रेम की ....
कुणाची तरी उगीचच माफी मागणे म्हणजे प्रेम ....

कुणाकडून काही घेणं म्हणजे प्रेम की ....
न मागता कोणाला काहीतरी देणं म्हणजे प्रेम ....

कोणासाठीतरी रडणारं मन म्हणजे प्रेम की ....
कुणाच्या तरी आठवणींत हसणारं मन म्हणजे प्रेम ....

कोणाशिवाय मरणं म्हणजे प्रेम की ...
कोणासाठी जगणं म्हणजे प्रेम ...

कोणासोबत चालणं म्हणजे प्रेम की ....
आयुष्यभर कोणासाठी थांबणं म्हणजे प्रेम की ....

कुणीतरी सुखात असल्याचा आनंद म्हणजे प्रेम की ....
कुणाच्या तरी सोबतीताला आनंद म्हणजेच प्रेम ....


Sunday, May 8, 2011

..... आई .....

..... आई .....


जेव्हा तुला वाटायचं 
मला समजत नाही ...
तू ते मी काढलेलं पहिलं चित्र ...
Showcase च्या त्या काचेत ठेवलंस ...
ते पाहून मला अजून एक चित्र काढावसं वाटलं ....

जेव्हा तुला वाटायचं 
मला समजत नाही ...
तू त्या मागच्या खिडकीतल्या मांजरीला ....
भरलेल्या वाटीतून दुध प्यायला द्यायचीस ...
तेव्हा मला समजलं .. कि प्राण्यांवर दया करावी ...

जेव्हा तुला वाटायचं 
मला समजत नाही ...
तू फक्त माझ्या वाढदिवसासाठी ...
ती खीर बनवायाचीस ....
आणि मला समजलं की ....
आयुष्यात या छोट्या छोट्या गोष्टी सुद्धा...
किती महत्वाच्या असतात ना ....

जेव्हा तुला वाटायचं 
मला समजत नाही ...
तू त्या देव्ह्यार्यापाशी प्रार्थाना म्हणायचीस ....
तेव्हा मला वाटायचं . की ...
तिथे देव आहे ... आणि तो तुझ्याशी बोलतो ....

जेव्हा तुला वाटायचं 
मला समजत नाही ...
तू माझ्या केसांतून प्रेमाने हात फिरावायाचीस ...
तेव्हा मला प्रेमाचा अर्थ समजला ...

जेव्हा तुला वाटायचं 
मला समजत नाही ...
मी तुझ्या डोळ्यांत अश्रू पाहिले ...
तेव्हा मला समजलं की ...
कधी कधी काही गोष्टीं मुळे दुख होतं ...
तेव्हा रडलं तरी चालतं  ...

जेव्हा तुला वाटायचं 
मला समजत नाही ...
तू हसायचीस ....
तेव्हा मला वाटायचं ...
मीही नेहमी हसत राहावं ...
आणि तुझ्या सारखं छान दिसावं ...

जेव्हा तुला वाटायचं 
मला समजत नाही ...
मी आजारी असताना तू कितीतरी रात्री ...
माझ्या काळजीत जागून घालवल्यास ...
तेव्हा मला समजलं ...
Doctor नुसती औषधे देतो ... बरं नाही करत ...

जेव्हा तुला वाटायचं 
मला समजत नाही ...
तू माझी काळजी घेतलीस ...
तेव्हा मला समजलं ...
मी तुझ्या साठी .... काहीही केलं तरी ...
तुझे उपकारांची मी परतफेड करू शकत नाही ....

जेव्हा तुला वाटायचं 
मला समजत नाही ...
पण .... मी पाहिलं ....
आणि मला बरंच समजलं ...
तुझ्या शिवाय मी नसतोच .....
आणि माझ्या आयुष्यात तूच देव आहेस ....
..... Thank you आई ...... Thank you ....

Tuesday, March 22, 2011

..... मला पुन्हा शाळेत जायचय ....

..... मला पुन्हा शाळेत जायचय ....


शाळेचे ते दिवस आठवले की ...
उगीचच मोठं झाल्यासारखं वाटतं ....
bus -stop ची मागची ती शाळा पाहून ,
पुन्हा शाळेत जावसं वाटतं ....

शाळा आमची छान होती ...
Last bench वर आमची team होती ....
Cricket च्या वेळी ground वर cheating व्हायची ...
आणि मधल्या सुट्टीत कॅन्टीन मधल्या वडा-पाव साठी ....
साला नेहमीच line असायची ...

जन-गण-मन ला कधी कधी ..
शाळे बाहेर सुद्धा उभे रहायचो ...
प्रतिज्ञेच्या वेळी हाताला टेकू देऊनही ....
प्रतिज्ञा म्हणायचो ...
प्रार्थनेच्या वेळी मात्र .... सगळ्यांसारखे ...
नुसतेच ओठ हालवायचो ....

 पावसाळ्यात शाळेत जाताना ,
छत्री दप्तरात ठेऊन .... मुद्दामच भिजत जायचं ...
पुस्तक भिजू नये म्हणून ....
त्याना पिशव्यांमध्ये ठेवायचं ....
शाळेतून येता येता ... एखाद्या डबक्यात उडी मारून ...
उगीचच सगळ्यांच्या अंगावर पाणी उडवायचं ....

Black -board वर बोलणार्या मुलांमध्ये ....
Monitor नेहमीच आमचं नाव लिहायचा ...
नेहमीच्याच incomplete गृपाठामुळे ...
हातावर duster चा व्रण असायचा ....
प्रयेत्येक Off -period ला P.T. साठी ....
आमचा आरडाओरडा असायचा ...
शाळेतून घरी येताना शाळेबाहेरचा ....
तो बर्फाचा गोळा संपवायचा ....

मुलीं बरोबर कितीही बोललो तरीही ....
कधी कोणी link नाही लावायचं ...
प्रत्येक महिन्यातून एकदातरी ...
डोक्यावरचे केस कापायचो ...
आणि आज-काल सारख्या प्रत्येक वाक्यात ....
शिव्या सूद्धा नाही द्यायचो ...

इतिहासात वाटतं .... होता शाहिस्तेखान ...
नागरिक शास्त्रात पंतप्रधान ....
गणित... भुमितीत होतं ... पायथागोरस च प्रमेय ... 
भूगोलात वाहायचे वारे .... नैऋत्य ... मॉन्सून ...
का कुठलेतरी ... वायव्य.... 
हिंदीतली आठवते ती "चिंटी कि आत्मकथा"
English मधल्या grammar नेच झाली होती आमची व्यथा ...

शाळेतल्या gathering चा dance ...
बसल्या बसल्या झोपान्यासाठीचा ... तो मराठी चा तास ....
दरवर्षी नवीन भेटायचे ....
Uniforms आणि वह्या पुस्तकांचा set .....
पण नवीन दप्तरासाठी नेहमीच करावा लागायचा wait ....

शाळा म्हटली कि अजूनही आठवतात ....
desk वर pen ने त्या "pen fights" खेळणं ....
exams मधल्या ... रिकाम्या जागा भरणं ... आणि जोड्या जुळवणं ...
चिखलातल्या त्या football च्या matches ...
कबड्डीत ... पडून धडपडून ....
हातापायांवर आलेले scraches ...

खरच कंटाळा आलाय या मोठेपणाचा ....
मला पुन्हा लहान व्हायचं ....
हसायचं .... खेळायचं ....
मला पुन्हा शाळेत जायचं .... 


 

  



Sunday, October 17, 2010

.... आज पुन्हा ....



आज पुन्हा मला तुझी आठवण झाली,
आज पुन्हा मनात... त्या जुन्या क्षणांची साठवण झाली...

आज पुन्हा मी काहीतरी विसरलो,
आज पुन्हा मी तुझ्या विचारांत हरवलो...

आज पुन्हा तुला भेटावसं वाटलं,
आज पुन्हा तुझ्या बरोबर बोलावसं वाटलं...

आज पुन्हा चुकल्यासारखा मला जाणवलं,
आज पुन्हा माझं मन दुखावाल्यासारखं काहीसं घडलं...

आज पुन्हा in-box मधले तुझे mails वाचले,
आज पुन्हा तुझ्या calls ची वाट पाहिली...

आज पुन्हा मित्रां मध्ये मी एकटाच राहिलो,
आज पुन्हा मी एकट्यातच रडलो...

आज पुन्हा तू मला समजून न घेतल्याचा मला वाईट वाटलं,
आज पुन्हा कोणीच सोबती नसल्यासारखं मला वाटलं...

आज पुन्हा दिवसभारात काही नवीन नाही घडलं,
आज पुन्हा मी दिवसाला काल सारखंच संपवलं ....   

Tuesday, September 7, 2010

.... वाट बघता बघता ....

.... वाट बघता बघता ....


तुझी वाट बघता बघता ...
रस्ता तेवढा संपला,
तू तर आलीच नाहीस ...
पण अपघात मात्र घडला...

यायचंच नवथ तुला ...
हे मी समजून घ्यायला हवं होतं,
वेळ नसल्याचा तूझं कारण ...
मला genuine वाटलं होतं... 

तू सोबत असतीस ,
तर मला माझ्याही आधाराची गरज नवथी ,
तू फक्त सोबत असावी ,
एवढीच माझी इच्छा होती ...

मी तुझी वेड्यासारखी वाट पाहत होतो...
हे मला आत्ता पटलं ,
तुला मात्र अजूनही ...
माझं मन नाही कळलं ...

वाट पाहून तुझी ...
मला वाटतं आत्ता काही उपयोग नाही ....
पण या मनाला कोण समजावत बसणार ...
ते माझं ऐकतच नाही ....



Tuesday, August 10, 2010

.... शेवटी भेटलं .....

.... शेवटी भेटलं .....

College मध्ये गेलो,
रात्रं-दिवस जागलो,
अभ्यास केला,
डिग्री मिळवली,
शेवटी हाती आली ..... बेकारी ......

ती आवडली,
तिलासुद्धा मी आवडलो,
प्रेम केलं,
फोन वर बोललो,
भरपूर फिरलो ,
ती सोडून गेली,
शेवटी राहिली ..... उदासी ....

job मिळवला,
लग्न केलं,
बाप झालो,
आजोबा झालो,
शेवटी भेटलं ....... म्हातारपण .....

रस्त्यात चालताना बरेच लोक भेटले,
त्यांना सगळ्यांसारखे आम्हीही "मित्र" म्हटले,
रस्ते बदलले,
मित्र बदलले,
मी रस्त्यात थांबलो,
मित्र विसरले,
शेवटी भेटला ..... एकटेपणा ....

हे केलं,
ते केलं,
सगळं केलं,
ह्यांचं .... त्यांचं ... सगळ्यांचं ऐकलं,
करता करता .... आयुष्य गेलं,
मरण आलं.....
शेवटी भेटलं........ !!!!!



Friday, July 23, 2010

..... मित्र .....


 ..... मित्र .....



मन मोकळ करायला....
                 आपलं कोणीतरी आपलं असावसं वाटतं ....

दुःखा चा  भार हलका करायला ....
                 आपलं कोणीतरी आपलं असावसं वाटतं ....

सुखा च्या दिवसांत Party करायला ....
                 आपलं कोणीतरी आपलं असावसं वाटतं ....

एकटेपणा घालवायला .... सोबत ....
                 आपलं कोणीतरी आपलं असावसं वाटतं ....

स्वतची चूक कबुल करायला ....
                 आपलं कोणीतरी आपलं असावसं वाटतं ....

मला चुकल्यावर रागावणारं ....
                 आपलं कोणीतरी आपलं असावसं वाटतं ....

जुन्या आठवणी आणि नवीन स्वप्ने सांगणारं ....
                 आपलं कोणीतरी आपलं असावसं वाटतं ....

FaceBook च्या Photos मध्ये tag करणारं ....
                 आपलं कोणीतरी आपलं असावसं वाटतं ....

 Updated status ला comment देणारं ....
                 आपलं कोणीतरी आपलं असावसं वाटतं ....

twitter च्या twitts ला reply करणारं ....
                 आपलं कोणीतरी आपलं असावसं वाटतं ....

पावसात स्वतः थोडंसं भिजून ... मला छत्रीत घेणारं ...
                 आपलं कोणीतरी आपलं असावसं वाटतं ....

Surprisingly Movie चा plan करणारं ....
                 आपलं कोणीतरी आपलं असावसं वाटतं ....

Shopping साठी माझ्या बरोबर अख्खा Mall फिरणारं ....
                 आपलं कोणीतरी आपलं असावसं वाटतं ....

Exams च्या वेळी लपून लपून Answer दाखवणारं ....
                 आपलं कोणीतरी आपलं असावसं वाटतं ....

रात्री १२.०० वाजता Birth -Day wish करून party मागणारं ....
                 आपलं कोणीतरी आपलं असावसं वाटतं ....

मी नसताना माझी आठवण काढणारं ....
                 आपलं कोणीतरी आपलं असावसं वाटतं ....

मी गेल्यावर माझ्यासाठी मनापासून रडणारं ....
                 आपलं कोणीतरी आपलं असावसं वाटतं ....

आणि त्या आपलं कोणीतरीचं रूप ...
                 मला तुझ्या चेहर्यात दिसतं ..... 



Thursday, July 22, 2010

.... अजूनही .........

            आपल्या life मध्ये बरेच लोक येतात आणि जातातही, पण त्यातले काही लोक गेल्यावरही त्यांच्या मागे मनातली त्यांची जागा .... तो कोपरा ... मोकळा ठेऊन जातात ...जिथे त्यांच्या शिवाय कोणी दुसरा राहू शकत नाही ... तिथे शेवटपर्यंत राहतात त्या त्यांच्या आठवणी .... आणि एक वेडी आशा ... इच्छा ... त्यांची परत येण्याची .....
           अशाच एका मित्राने त्याच्या गेलेल्या मित्रा साठी लिहिलेली एक छोटीशी कविता ....




         ..... अजूनही ....

मला अजूनही असं वाटतं ...
तू जूनं  सगळ विसरून तू पुन्हा माझ्याशी बोलणार ...
आपली पुन्हा पहिल्या सारखी, 
घट्ट मैत्री होणार ...  

मी तुला चिडवनार,
तू नेहमी सारखच खोटं खोटं रागावनार ...
मग थोडसं हसून तू,
तुझा राग शांत झाल्याचं दाखवणार ....

मी कधी Tension मध्ये असताना ...
तुझा एखादा sms येणार ....
नकळतच माझ्या चेहर्या वर Smile देऊन ...
माझं Tension विसरवनार ....

आपण कधीतरी Movie चा plan करणार ...
पाहिजे ती Movie "House Full" म्हणून...
मी दूसरी चे Tickets काढणार ...
The End नंतर ती पकाऊ होती म्हणून तू मला ओरडत राहणार ...

कधी मला रडताना पाहून...
तुझं मन गहिवरून येइल, 
माझ्या पाठीवरून हात फिरवत ...
तू माझे डोळ्यातले अश्रु टिपशील ...

रस्त्याने चालता चालता ...
मी तुझ्या Call ची वाट पाहत असतो...
खरं सांगतो मित्रा .. तुझ्या आवाजातला ...
तू मला म्हटलेला Hello मला ऐकवासा वाटतो ...

कसं ना!! पटकन तू ...
मला तुझ्या लाइफ मधून काढून टाकलस,
पण तुला माझ्या लाइफ मधून काढून टाकायला ...
मला अजुन का नाही जमलं ...

तू परत येणार नाही ...
हे मला देखिल माहिती आहे ...
पण माझं मन माझं ऐकतच नाही...
तुझी वाट पाहणं थांबवतच नाही ...

मला वाटतं .... मी दिसल्यावर....
तू मागे वळून पाहशील ...
वळून पाहण्या एवढी  तरी जाणीव ...
तू आपल्या मैत्रि ची ठेवशील ....