...... पावसात ती .....

...... पावसात ती .....

पाण्याने भिजलेली ...

थंडी ने शहारलेली ...

विजांच्या कडकडाटाने घाबरलेली ...

पावसाच्या थेंबांनी नटलेली ...

ओलाव्याने सजलेली ...

छत्रीत लपलेली ...

चिखलावर थोडीशी रागावलेली ...

पण वार्याने सुखावलेली ...

दगडा दगडावर पाय टाकत चाललेली ...

स्वतः ची स्वतःच सावरलेली ...

खोटी खोटी रुसलेली ...

थोडीशी लाजलेली ...

माझ्याशी हसलेली ...

जोराच्या पावसात ....

काळ्या ढगांच्या काळोखात ... 

छत्र्यांच्या गर्दीत ....

खरंच ती ... 

ती फार .... सुंदर दिसत होती ...

.... आठवणीतला पाऊस .....

.... आठवणीतला पाऊस .....

आठवणींच्या आरश्यात जेव्हा ....

डोळ्यांतून पाण्याचे थेंब पडतात ....

त्या हलत्या आरशात मला ....

माझे दोन दोन चेहरे दिसतात ....

अश्रू होते का पाऊस ....

हे ओळखणेही अवघड जाते ....

अश्रू काय आणि पाऊस काय ....

पाहणार्याला दोन्ही सारखेच असते ....

बर्याचदा तुझ्या आठवणी ....

पावलं न वाजवताच येतात ....

जाताना मात्र मनाच्या रस्त्यात ....

तुझ्या पावलांचे ठसे मागे सोडून जातात ....

अवेळी आलेला पाउसही ....

सगळं उध्वस्त करतो ....

भर दुपारी भरल्या ढगांनी ....

काळोखी संध्याकाळ करतो ....

... असचं कधीतरी पावसाळ्यात ...

... असचं कधीतरी पावसाळ्यात ...

असचं कधीतरी पावसाळ्यात ,
सूर्य मावळताना संध्याकाळी ,
तू मला भेटायला येशील ...

थोड्याशा गारव्यात ,
गरम गरम Coffee पिताना ,
तू माझ्याबरोबर बराच वेळ गप्पा मारशील ...

Hotel च्या पायर्या उतरताना ,
तुझा पाय लचकला तर ,
तू अलगद तुझा हात माझ्या हातात देशील ...

रस्त्याने चालताना ,
अचानक पावसाच्या सरी कोसळायला लागल्या ,
की तू मला तुझ्या छात्रित बोलावाशील ...

पावसाच्या पडणार्या थेंबांना ,
तू तुझ्या गोर्या हातांत झेलशिल ,
आणि हळूच त्याना हसत हसत हवेत उड़वशील ...

थोडीशी भिज़लेली ,
थंडीने थोडीशी गारठलेली तू ...
... तू त्या पावसात किती सुंदर दिसशील ...

अशातच अचानक ढग गडगडले ,
थोडीशी वीज कडाडली की ,
त्यांना घाबरून तू मला बिलगशील ...

घरी जायला उशीर होइल ,
या भीतीने तू घाबरशील ,
पण पुन्हा भेटायचं वचन देऊन जाशील ...

असचं कधीतरी पावसाळ्यात ,

सूर्य मावळताना संध्याकाळी ,
तू मला भेटायला येशील ...
... मी वाट पाहतोय ,
Hope तू मला Call करशील ....