I never like my name when I was kid ..... so, I alwayas used to think what could I have done if I could choose things in my life.
I know it's not always possible to choose things of your choices .... but though .... it would have been an amazing experience ... "Choices"..... I wish what an amazing life I would have... if I would choose things in my life.... it would be life of my choices... it would be my own life... I would choose my name... choose my school... choose subjects I want ... & I would choose teachers I want ... I would also choose the questions I want in the exams... than to study all the syllabus .... I would choose my friends ... my enemies ... then life would be like an FB .... I would choose .... with whom to talk or not ... I would choose my thoughts, I would choose my dreams .... The Days & nights ... would have been of my choices .... The stars I choose would shine in the night ... I would choose the place where to live ... choose the place where to work ... I would choose my neighbours ... would choose my colleagues .... I would choose people in my Life ... choose for whom I fall ... with whom I could stand ... I would choose my crush .... could choose my love .... that would minimize the risk of getting hurt ..... The choices I want ... the choices I made .... Always include "you" .... for no reason ... for no purpose .... I wish you could have chosen me too .... |
माझे शब्द ...... ...... काही माझ्या मनात राहिलेले ...... काही असेच लिहलेले .......
Showing posts with label काही असंच. Show all posts
Showing posts with label काही असंच. Show all posts
Wednesday, March 14, 2012
“Choices”…
Labels:
choices,
choose,
English,
English Poem,
friends,
heart,
letter,
Life,
Poem,
Poem Prem,
कविता,
काही असंच
Sunday, October 17, 2010
“आपण कोणाचा मुलगा व्हावं हे आपल्या हातात नसतं “…
“आपण कोणाचा मुलगा व्हावं हे आपल्या हातात नसतं “…
“आपण कोणा famous personality चा मुलगा व्हावं हे आपल्या हातात नसतं … पण आपला बाप किती famous व्हावा हे आपल्याच हातात असतं” ….
खरंच विचार करण्यासारखी गोष्ट आहे ही … म्हणजे आपण नेहमीच बोलत असतो की, ” जर माझा बाप कोणी श्रीमंत माणूस असतं तर असं झाला असतं … मी असं केलं असतं …. कोणी भरपूर famous व्यक्ती असता तर … तर मी ही लवकर famous झालो असतो” … पण आपण असं का म्हणतो असा विचार आपण कधीच नाही करत …. संत ज्ञानेश्वर, तुकाराम, रामदास स्वामी हे कधी असा कोणाला म्हटले असतील? कधी असा विचार शिवाजींनी केला असेल??? टिळकांनी, गांधीजीनी, स्वामी विवेकानंद, अ.पा.ज. अब्दुल कलामांनी केला असेल? Einstein, Bill Gates , Sir Richard Branson यांनी तरी कधी केला असेल? अजून किती तरी आहेत असे famous व्यक्ती जे नाही थांबले, जे नाही रडले …. की कोण आपला बाप आहे … कुठे कुठे आपल्या बापाची ओळख आहे … अजून बरंच काही ….. त्यांनी स्वताचा नाव कमवलं…. त्यांनी स्वताच इतिहास घडवला…. स्वतः मेहनत घेतली ….
मग!! आपणच का असा विचार करत असतो नेहमी …. आपल्याला का सगळ्या गोष्टी अगदी सोप्या पाहिजे असतात? आपणही का तयार नसतो त्यांच्या सारखी मेहनत घ्यायला … माझ्या मते तरी एवढंच कारण असेल की आपण घाबरतो ….. कशाला? … कोणाला? ….. आपण घाबरतो ….. आपण घाबरतो मेहनत घ्यायला… आपण घाबरतो कष्ट करायला… आपण घाबरतो स्वताला …. आणि अजून म्हणजे स्वतापेक्षा जास्त आपण घाबरतो “बाकीच्यांना.... लोकांना” … मी जर हरलो तर?? काय म्हणतील सगळे?? माझ्यावर हसतील …. मला चिडवतील …
आपल्या ला जगायचं आहे ते कोणासाठी?? … त्या लोकांसाठी?? … की … आपल्या साठी आत्ता पर्यंत आपल्या साठी जगलेल्या … आपल्या घरातल्या लोकांसाठी … स्वतासाठी … आपण तेच पहिलं ठरवायला पाहिजे ….
Subscribe to:
Posts (Atom)